Οι αθλητές ενός κατώτερου Θεού


Κατά τη πρόσφατη συνάντηση της Κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ και του Αθλητικού Τμήματος του ΣΥΝ με αντιπροσωπεία της Εθνικής Αθλητικής Ομοσπονδίας Ατόμων με Αναπηρίες (ΕΑΟΜΑμεΑ) επιβεβαιώθηκαν, για άλλη μια φορά, τα προβλήματα του «Ειδικού Αθλητισμού» στην χώρα μας. Στον οποίο αντικατοπτρίζονται με πολλαπλασιαστική όμως μεγέθυνση όλα τα ζητήματα του αθλητισμού των αρτιμελών πολιτών.

Στο επίπεδο του αγωνιστικού αθλητισμού, υπεύθυνη για την δραστηριότητα είναι η ΕΑΟΜΑμεΑ. Μια πολυομοσπονδία όλων των ολυμπιακών αθλημάτων που απαρτίζεται από εβδομήντα σωματεία πανελλαδικά. Η οποία προσπαθεί να διοργανώσει τα δεκάδες πρωταθλήματα και τις δραστηριότητες που αφορούν όλες τις υπόλοιπες εθνικές ομοσπονδίες μαζί. Προσπαθεί ταυτόχρονα να καλύψει τις ανάγκες των σωματείων της δύναμής της με μόλις 1,15 εκατ. Ευρώ ετησίως. Επί ματαίω, αν αναλογισθεί κανείς τα υπέρογκα ποσά με τα οποία επιχορηγούνται από το κράτος οι αθλητικές ομοσπονδίες των αρτιμελών, που ξεπερνούν τα 26 εκατ. Ευρώ. Δεν υπάρχει κανένα μέτρο σύγκρισης αν προσθέσουμε και τα υπέρογκα ποσά των τηλεοπτικών συμβολαίων με τα ΜΜΕ και άλλες χορηγίες από άλλες κρατικές και μη επιχειρήσεις. Ο αθλητισμός ατόμων με αναπηρίες δεν προσφέρει νούμερα τηλεθέασης, επομένως εκτός των κρατικών πόρων στερείται και των ιδιωτικών χορηγιών.

Σε αντίθεση με όλες τις χώρες της Ευρώπης, όπου ο αθλητισμός ατόμων με αναπηρίες και κινητικά προβλήματα, αποτελεί ένα ισότιμο κομμάτι του αθλητικού κινήματος και καταλαμβάνει σημαντικό μέρος της πολιτικής κοινωνικής πρόνοιας, στην Ελλάδα βρίσκεται στα αζήτητα. Ίσως αποτελούμε τη μοναδική χώρα όπου στο σύστημα των κρατικών αθλητικών δομών (ΓΓΑ) δεν υπάρχει διεύθυνση «Ειδικού Αθλητισμού». Μια από τις λίγες χώρες όπου το κεφάλαιο «Προγράμματα ειδικού αθλητισμού» από τη ΓΓΑ και τους φορείς της Τοπικής Αυτοδιοίκησης είναι τόσο δευτερεύον και παραμελημένο. Παρόλα αυτά, πάντα σε αντίθεση με όσα συμβαίνουν στον αθλητισμό των αρτιμελών, οι κυβερνήσεις της Ν. Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ έχουν «φροντίσει» να διορίζονται από αυτές τα οκτώ από τα δεκατρία μέλη της Ελληνικής Παραολυμπιακής Επιτροπής. Είπαμε, μη χάσουμε και τον κυβερνητικό και κομματικό έλεγχο!

Η επίσημη πολιτεία, που σε περιπτώσεις διάκρισης και των αναπήρων αθλητών τρέχει να αποκομίσει πολιτικό όφελος, δεν μπορεί να αντιληφθεί τις σύνθετες, πραγματικές ανάγκες του αθλητισμού στο χώρο των αναπήρων. Τα έξοδα μετακίνησης είναι πολλαπλάσια, καθώς επιβάλλεται η χρήση ειδικά διαμορφωμένων μέσων μεταφοράς. Η Ομοσπονδία και κάθε σύλλογος αναπήρων πρέπει να έχει το διπλάσιο και εξειδικευμένο προσωπικό σε σχέση με κάθε άλλη ομοσπονδία. Πολλοί από τους αθλητές έχουν ανάγκη από την ύπαρξη «συνοδού» που φροντίζει για την εξυπηρέτησή τους, που βρίσκεται ανά πάσα στιγμή μαζί τους, στη προπόνηση στον αγώνα, κατά τη μετακίνηση κ.λπ.

Σήμερα η ελληνική πολιτεία δεν έχει καταβάλει επιχορηγήσεις στα σωματεία ειδικού αθλητισμού από το 2006. Δυο χρόνια απλήρωτοι είναι οι προπονητές, που δουλεύουν πλέον μόνο λόγω της σχέσης τους με τους αθλητές. Και μόλις μια ημέρα μετά την επίσκεψη της ΕΑΟΜΑμεΑ στη Βουλή, ο υφυπουργός Αθλητισμού έσπευσε να καταβάλει μια δόση από τα οφειλόμενα για να μη χαθεί το Πεκίνο.

Άμεση αντανάκλαση του αρνητισμού και της υποκρισίας της πολιτείας υπάρχει και στον τομέα των υποδομών. Όταν στην Ισπανία, την Αγγλία και αλλού υπάρχουν αθλητικά κέντρα ειδικά για αναπήρους, στην Ελλάδα δεν υπάρχουν βασικές «ειδικές» υποδομές ούτε στα στάδια των αρτιμελών, χωρίς τις οποίες δεν μπορεί να νοηθεί άθληση αναπήρου πολίτη σε κάθε επίπεδο. Επιπλέον θα μπορούσαμε να μιλάμε με τις ώρες για την αντιμετώπιση που συναντούν οι ανάπηροι αθλητές, σαν να είναι παιδιά ενός κατώτερου θεού, από τους κάθε λογής διαχειριστές και εξουσιαστές των αθλητικών χώρων, που δεν κρύβουν την ενόχλησή τους από την άθληση των αναπήρων συμπολιτών.

Μπορεί η συζήτηση ανάμεσα στην αντιπροσωπεία της ΕΑΟΜΑμεΑ και τον ΣΥΡΙΖΑ να είχε αντικείμενο την έλλειψη χρηματοδότησης από τη πολιτεία και τον κίνδυνο να χαθεί η προολυμπιακή προετοιμασία για το Πεκίνο, ωστόσο είναι κάτι παραπάνω από σαφές ότι οι άνθρωποι που ασχολούνται με τον αθλητισμό ατόμων με αναπηρίες, οι ίδιοι οι αθλητές, μέσα από την αθλητική τους δραστηριότητα δίνουν ένα καθημερινό αγώνα για τα δικαιώματα μιας σημαντικής μερίδας συμπολιτών και προβάλλουν μια αξιοπρεπή στάση για τη ζωή. Τα άτομα με αναπηρία έχουν ίσα δικαιώματα στη ζωή, στην εργασία, στη μετακίνηση, στον πολιτισμό, στη μόρφωση και ταυτόχρονα στον αθλητισμό. Έχουν όμως μεγαλύτερες ανάγκες που πρέπει να αντιληφθεί η κοινωνία.

Η προώθηση των αιτημάτων για στήριξη του «Ειδικού Αθλητισμού» και του δικαιώματος στην άθληση των αναπήρων συμπολιτών μας είναι δεδομένη και απολύτως συνυφασμένη με το DNA της αριστεράς και του ΣΥΡΙΖΑ, με τον αγώνα ενάντια σε κάθε μορφή διάκρισης και ρατσισμό.

 

http://www.avgi.gr/NavigateActiongo.action?articleID=396188

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s