Μετάβαση στο περιεχόμενο

Ο εκδημοκρατισμός να αρχίσει από τα αθλητικά σωματεία


Να σταματήσουν τα σωματεία-σφραγίδες – Να καταργηθούν οι παράγοντες-δικτατορίσκοι

Με αφορμή τα αναγραφόμενα στο φύλο της 31ης  Αυγούστου και στη στήλη «Αριστερό εξτρέμ», για την λειτουργία του βόλεϊ, θα ήθελα να εστιάσω τις παρατηρήσεις μου στο θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας των αθλητικών σωματείων, έτσι όπως είχαν αποτυπωθεί στο Ν. 75/75 και τους παρεπόμενους νόμους που δεν απέχουν πολύ από το πνεύμα του πρώτου μεταδικτατορικού αθλητικού νόμου και που κατά την γνώμη μου διαιωνίζεται η συντήρηση σωματείων σφραγίδων αλλά και παραγόντων-δικτατορίσκων.
Πιστεύω πως η εξυγίανση του σωματειακού αθλητισμού θα προέλθει από τον εκδημοκρατισμό της λειτουργίας των σωματείων, με την θέσπιση ασφαλιστικών δικλίδων στη σχέση σωματείου-αθλητή.
Είναι γεγονός ότι ο γονιός είναι εκείνος που συγκατατίθεται στην έκδοση αθλητικού δελτίου για κάθε παιδί που επιθυμεί να ασχοληθεί με κάποιο άθλημα και έκτοτε τα σωματεία ΑΓΝΟΟΥΝ προκλητικά τους γονείς όταν πρόκειται να διαπραγματευτούν την μετακίνηση νεαρών αθλητών.
Πολλές φορές μάλιστα αρκετοί παράγοντες συμπεριφέρονται ως δικτατορίσκοι, δίνοντας μάλιστα την εντύπωση ότι αυτοί αποτελούν τους ιδιοκτήτες των αθλητών, αγνοώντας προκλητικά και αιτήματα γονέων για αλλαγή ομάδας των παιδιών τους, όταν αυτά το επιθυμούν, με αποτέλεσμα η άρνηση των παραγόντων να συνεπάγεται είτε την καταναγκαστική παραμονή των αθλητών στον ίδιο σύλλογο είτε την διακοπή της άθλησης των νέων παιδιών.
Πιστεύω ότι σε αυτό το θέμα η ΕΟΠΕ αλλά και οι άλλες ομοσπονδίες, με εσωτερικό κανονισμό, θα έπρεπε να είχαν δώσει άλλο νόημα στη σχέση αθλητή-σωματείου και περισσότερο λόγο στους γονείς των αθλητών, που αυτοί ξοδεύουν τα περισσότερα προκειμένου τα παιδιά τους να είναι βιολογικά ικανά, να αποδίδουν αθλητικά και να διαφημίζουν το σύλλογό τους.
Άλλωστε, από ίδια πείρα, ως μέλος του Δ.Σ. στην Ολυμπιάδα Πάτρας, έχω διαπιστώσει ότι οι περισσότεροι σύλλογοι ξοδεύουν ελάχιστα (αναλογικά) για τους αθλητές, σε σχέση με τα έξοδα που κάνουν οι γονείς, όχι μόνο για την διατροφή των παιδιών τους αλλά και για την προσαρμογή των ωρών των φροντιστηρίων τους, προκειμένου εξυπηρετείται και η προπόνησή τους αλλά και η διακίνησή τους στους αγώνες, ενώ πολλές φορές συνεισφέρουν οικονομικά και για την αμοιβή των προπονητών.
Είναι αδιανόητο επομένως να αγνοείται η συγκατάθεση του γονιού ή η ικανοποίηση του αιτήματός του να παίξει το παιδί του σε άλλο σύλλογο. Αυτό το ζήτημα πρέπει να το αντιμετωπίσει θετικά η πολιτεία, για να υπάρξει δημοκρατία μέσα στο σύλλογο και να μην αποτελούν οι περισσότεροι σύλλογο-σφραγίδα.
Διαφορετικά με θεσμοθετημένο τρόπο θα διαιωνίζεται αυτή η κατάσταση και θα επιτρέπεται στους συλλόγους και τους παράγοντες που τους διοικούν να εμπορεύονται τους νεαρούς αθλητές.
Τάκης ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΣ
Μέλος Δ.Σ. ΑΕΠ Ολυμπιάδα Πάτρας
(Επιστολή στην εφημερίδα Αυγή 7-9-2008)     http://www.avgi.gr/NavigateActiongo.action?articleID=406689 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε <span>%d</span> bloggers: