Συγκυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας με το ΠΑΣΟΚ


ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΚΑΙ ΠΑΣΟΚ

 

 

Σοβαρές ανατροπές συνέβησαν στη γνωστή κλίμακα «Αριστερά-Δεξιά» των δημοσκόπων, εντός της Βουλής την εβδομάδα που πέρασε, με αφορμή την συζήτηση και ψήφιση του νομοσχεδίου «Για τη Βία με αφορμή αθλητικές εκδηλώσεις και άλλες διατάξεις». Αν κάποιος που δεν γνωρίζει πρόσωπα παρακολουθούσε τα τεκταινόμενα, δεν θα μπορούσε να ξεχωρίσει ποιος εκπροσωπεί τη λαϊκή δεξιά, την ακροδεξιά και ποιος την σοσιαλδημοκρατία. Θα νόμιζε για παράδειγμα, ότι ο Άδωνης Γεωργιάδης του ΛΑΟΣ, που αγωνιούσε για την διαφάνεια στη διαχείριση των χρημάτων του ελληνικού λαού από τις αθλητικές ομοσπονδίες, είναι κάτι αριστερότερο από τον Γιώργο Λιάνη, που με τις υπερεθνικές κορώνες για τα ολυμπιακά μετάλλια προσπαθούσε να κρύψει τις ευθύνες των πεπραγμένων του ως υφυπουργός αθλητισμού. Αλλά και από την Σοφία Σακοράφα, που ανακάλυψε το πρόβλημα της ακυβερνησίας σε περίπτωση αναλογικότερης ανάδειξης διοικήσεων στις ομοσπονδίες και ζητούσε την συντήρηση της μοναδικής ελληνικής πατέντας, των τριπλοθεσιτών λοχαγών – πρωταθλητών με τα ιδιωτικά συμφωνητικά πολλών χιλιάδων ευρώ με τις γνωστές αθλητικές εταιρείες Ή εν πάση περιπτώσει θα νόμιζε ότι ο Ανδρέας Λομβέρδος, που δήλωνε ότι δεν επιθυμεί πολιτική ρήξης επειδή «έχουμε εκχωρήσει αρμοδιότητες στις παγκόσμιες ομοσπονδίες» είναι κάτι δεξιότερο του Υπουργού Μιχάλη Λιάπη και του υφυπουργού Γιάννη Ιωαννίδη. Οπωσδήποτε όμως θα ξεχώριζε, αυτό που και δημοσκοπικά εκφράζεται, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ασκεί την πιο ουσιαστική και δημιουργική αντιπολίτευση.

Η Ριζοσπαστική Αριστερά έδωσε μέσα στη Βουλή τη μάχη για τον εκδημοκρατισμό του ελληνικού αθλητισμού και την καθιέρωση της απλής αναλογικής ως εκλογικό σύστημα στις αθλητικές ομοσπονδίες και στους αθλητικούς συλλόγους. Ο ΣΥΡΙΖΑ από την πρώτη στιγμή είχε γνώση των «συνεπειών» αυτής της διεκδίκησης. Άλλωστε ομελέτα χωρίς να σπάσεις αυγά δεν γίνεται. Ο εκδημοκρατισμός ενός κοινωνικού θεσμού όπως ο αθλητισμός, που χρησιμοποιείται ως δομικό εργαλείο για την συντήρηση του δικομματικού πολιτικού συστήματος είναι πολύ σοβαρή και δύσκολη υπόθεση. Η αριστερά έχει γνώση, ότι ειδικά στον αθλητισμό υπάρχει και λειτουργεί ένα πολύ σκληρό δικομματικό, παραγοντικό κατεστημένο, με απίστευτες οικονομικές διαπλοκές και παραφυάδες.

 Έχει υπόψη ο ΣΥΡΙΖΑ, ότι το οξυγόνο της δημοκρατίας στον αθλητισμό προσβάλλει κατεστημένες αντιλήψεις και πρακτικές, άρα ήταν αναμενόμενες τόσο οι αντιδράσεις σύσσωμου του παραγοντικού προσωπικού των αθλητικών ομοσπονδιών, όσο και μέρους του  αθλητικού τύπου. Ενδεικτικός τίτλος ανώνυμου άρθρου στην Ελευθεροτυπία (24/9/2008): «Επιμένει να εισβάλει στις ομοσπονδίες – Φρένο από ΠΑΣΟΚ. Οι ντρίπλες της ΝΔ. Με προκάλυψη την απλή αναλογική και με τη σύμφωνη γνώμη όλων των κομμάτων, η κυβέρνηση προσπάθησε, χθες στη Βουλή να εισβάλει στα των εκλογών των αθλητικών ομοσπονδιών». Ή ο ακόμα ενδεικτικότερος τίτλος του Δ. Τζάθα στο Έθνος (24/9/2008): «Η κυβέρνηση, προσθήκη στο σχέδιο νόμου μιλάει για απλή αναλογική. Προσπάθεια για έλεγχο στις ομοσπονδίες».

 Ήταν επίσης αναμενόμενο ότι όλοι μαζί, βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και πρόεδροι ομοσπονδιών, θα επανέφεραν για ακόμα μια φορά τον εκβιασμό της δήθεν αντίθεσης των παγκόσμιων αθλητικών ομοσπονδιών (UEFA, FIFA, FIBA, μέχρι και η παγκόσμια ομοσπονδία Ράγκμπι αναφέρθηκε) στην κατάλυση του «αυτοδιοίκητου» των ελληνικών αθλητικών φορέων. Μια τεχνητή αντίθεση που φροντίζουν να υποδαυλίζουν με κάθε ευκαιρία, όταν και εφόσον η πολιτεία και η ίδια η ελληνική κοινωνία προσπαθεί να επιβάλλει όρους διαφάνειας και ελέγχου, συμβατούς με το Σύνταγμα του Ελληνικού κράτους. Αυτή τη φορά από τον κανόνα δεν ξέφυγε ούτε ο Γιώργος Βασιλακόπουλος, πρόεδρος της FIBA Europe και μέλος της διοίκησης της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης.       

Όπως δήλωσε λοιπόν κι ο επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ Αλέκος Αλαβάνος, θέλουμε την απλή αναλογική για να μπορέσουν μέσα στις αθλητικές ομοσπονδίες να εκφραστούν νέοι ενεργοί πολίτες, που τώρα είναι αποκλεισμένοι, ώστε να φέρουν νέες ιδέες, ζωντάνια και φρέσκο αέρα στον ελληνικό αθλητισμό. Η θέση αυτή καταρχήν βρήκε σύμφωνες όλες τις άλλες πολιτικές δυνάμεις και την κυβέρνηση, όλους εκτός του ΠΑΣΟΚ.

Η Νέα Δημοκρατία έδειξε σύμφωνη διότι επιθυμεί να ενισχύσει τα φιλικά προς αυτήν εκλογικά σχήματα στις αθλητικές ομοσπονδίες, όπου είναι δυνατόν. Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας δέχτηκε καταρχήν και έφερε τροπολογία για την απλή αναλογική με τον όρο ότι, όποια αθλητική ομοσπονδία δεν δεχτεί παύει να χρηματοδοτείται από τον κρατικό προϋπολογισμό. Παράλληλα χρησιμοποίησε το αίτημα για απλή αναλογική με απόλυτο καιροσκοπισμό, ως εργαλείο εκβιασμού, για τις περιπτώσεις ομοσπονδιών που δεν μπορούσε να διαμορφώσει αξιοπρεπή σχήματα, προκειμένου να ενσωματώσει και δικά της στελέχη σε ψηφοδέλτια πράσινης απόχρωσης. Φυσικά, όλα αυτά στο όνομα ενός αμφίβολου «υπερκομματικού» χαρακτήρα του αθλητισμού, για τον οποίο υπερθεμάτιζε και ο Απόστολος Κακλαμάνης, διαπομπεύοντας ταυτόχρονα με απίστευτους βερμπαλισμούς την απλή αναλογική. Μέχρι και την τελευταία στιγμή λοιπόν, παιζόταν ένα πρωτοφανές παιχνίδι παρασκηνιακών διαβουλεύσεων ανάμεσα στη κυβέρνηση και στο ΠΑΣΟΚ, ώσπου ο ίδιος ο Υπουργός Πολιτισμού Μιχάλης Λιάπης, παρουσία του σιωπηλού Υφυπουργού του, ανέλαβε το δυσάρεστο πολιτικό σάλτο της απόσυρσης της τροπολογίας, υπό τις ευλογίες των εκπροσώπων του ΠΑΣΟΚ.  

Επί της ουσίας, όπως αναφέρεται και στην ανακοίνωση του Αθλητικού τμήματος του Συνασπισμού, η σφοδρή αντίδραση του ΠΑΣΟΚ στην απλή αναλογική (σημειωτέον την ίδια ώρα που η αριστερά γίνεται αποδέκτης καταιγισμού σεναρίων συνεργασιολογίας), έδωσε το καλύτερο άλλοθι στη Νέα Δημοκρατία, ώστε να στείλει στις καλένδες το αίτημα για περισσότερη δημοκρατία και σπάσιμο των στεγανών. Αποδεικνύεται ότι και τα δυο κόμματα, Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ στον ελληνικό αθλητισμό συγκυβερνούν και αλληλοσυμπληρώνονται, ως οι πιστότεροι εκφραστές του νεοφιλελεύθερου αθλητικού μοντέλου, των χορηγών, των ιδιωτικών επενδύσεων και των υπερεθνικών αθλητικών οργανισμών, που λειτουργούν ως αντιπρόσωποι μεγάλων οικονομικών συμφερόντων.  

Τελικά το νομοσχέδιο που, σύμφωνα με τις διακηρύξεις, είχε σαν αφετηρία μια λογική μείωσης και εξορθολογισμού των οικονομικών και άλλων κινήτρων για τους πρωταθλητές, το υποτιθέμενο χτύπημα στο ντόπινγκ, το χτύπημα της βίας, κάτω από τις αντιδράσεις των πιο συντηρητικών κύκλων του ΠΑΣΟΚ ψηφίσθηκε, απονευρωμένο από ότι θετικό μπορούσε να συμπεριλάβει. Πολλά από τα προνόμια –κίνητρα ντόπινγκ- επανήλθαν, το Εθνικό Συμβούλιο Καταπολέμησης Ντόπινγκ αντί για ανεξάρτητη αρχή έγινε Νομικό Πρόσωπο διορισμένο από την κυβέρνηση, οι σύνδεσμοι φιλάθλων δεν καταργήθηκαν αλλά θεσμοθετήθηκαν οι Λέσχες πελατών των ΠΑΕ, η απλή αναλογική πήγε στα τάρταρα.

Και σε αυτή τη περίπτωση πάντως, τα πολιτικά συμπεράσματα βγήκαν: Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ είναι οι συμπαίκτες που επί της ουσίας συγκυβερνούν. Ας το επισημοποιήσουν να τελειώνουμε.

 

aristeroextrem@yahoo.gr

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s