Μετάβαση στο περιεχόμενο

αλλαγη ηγεσιας στην ελληνικη ποδοσφαιρικη ομοσπονδια: τα φανερα και τα αποκρυφα


απο την συναντηση Ιωαννιδη - Πιλαβιου

απο την συναντηση Ιωαννιδη - Πιλαβιου

Με το που εξαναγκάσθηκε σε παραίτηση ο πρώην πια πρόεδρος της ΕΠΟ Βασίλης Γκαγκάτσης, στην πρώτη κιόλας συνάντηση του Υφυπουργού Αθλητισμού Γιάννη Ιωαννίδη με τον νέο ηγέτη της ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας Σοφοκλή Πιλάβιο, έπεσαν στο τραπέζι για συζήτηση όλα τα καυτά θέματα του ποδοσφαίρου.

Κι αν στο σχετικό δελτίο τύπου της Γενικής Γραμματείας Αθλητισμού εξέχουσα θέση είχαν θέματα όπως, η άρση της διαπιστωτικής πράξης ώστε η ΕΠΟ να μπορεί να αντλεί επιχορηγήσεις προς τις Ενώσεις, η συμμετοχή του επαγγελματικού ποδοσφαίρου στο εκλογικό σώμα της ΕΠΟ (δηλαδή κάθε ΠΑΕ και ψήφος), τα δικαιοδοτικά όργανα και οι τακτικοί δικαστές, ή ακόμα η εξομοίωση των πτυχίων των ΤΕΦΑΑ με ειδικότητα ποδόσφαιρο, θέματα για τα οποία ο Συνασπισμός έχει επανειλημμένα τοποθετηθεί, όλα αυτά δεν παύει να είναι απλώς ανταλλάγματα στο πεδίο μιας σύγκρουσης για το βασικό επίδικο, που δεν είναι άλλο από την διαχείριση του ποδοσφαιρικού στοιχήματος.
Όπως όλοι θυμούνται ο τσακωμός των κυβερνήσεων και της Νέας Δημοκρατίας με το ΠΑΣΟΚ και με το προηγούμενο καθεστώς της ΕΠΟ, όσο κι αν για τα μάτια του κόσμου αναφερόταν σε ένα απροσδιόριστο και θολό «αυτοδιοίκητο» του ποδοσφαίρου, χτύπησε κόκκινο όταν ο Βασίλης Γκαγκάτσης πρωτοτύπησε παγκοσμίως συστήνοντας εταιρεία διοργάνωσης στοιχήματος, ενώ ταυτόχρονα επιχορηγούνταν από τον ΟΠΑΠ και με τον νόμο περί κρατικού μονοπωλίου στον τζόγο εν ισχύ. Η εταιρεία ονομαζόταν «Ευ αγωνίζεσθαι», πήρε άδεια λειτουργίας από την Νομαρχία Αθήνας και ανακοινώθηκε στο ΦΕΚ υπ. αριθμόν 1326/23.2.2007. Έτσι η ΕΠΟ εμφανίζεται ως διοργανωτής στοιχήματος, έχοντας μάλιστα υπό τον απόλυτο έλεγχό της τη διαιτησία και ο νοών νοείτο. Φρόντισε μάλιστα να τροποποιήσει το καταστατικό της (άρθρο 44), ούτως ώστε να μπορεί να εμφανίζει έσοδα και πόρους από τη συμμετοχή της σε εταιρείες ή από συμβάσεις εκμετάλλευσης ελληνικών αγώνων ποδοσφαίρου σε στοιχήματα κάθε μορφής.
Στις απαιτήσεις του Υφυπουργείου Αθλητισμού προς την ΕΠΟ «να βγει από το παιχνίδι», να «μην ανακατεύεται με τη πίτα άλλων» και στην αξίωση για τροποποίηση του καταστατικού της, η ΕΠΟ απαντούσε με το επιχείρημα του «αυτοδιοίκητου» και τον εκβιασμό της προσφυγής στην UEFA, πάντα με την πολιτική στήριξη του ΠΑΣΟΚ. Η δε Νέα Δημοκρατία με το κόψιμο των επιχορηγήσεων από την ΕΠΟ. Το κύριο αίτημα λοιπόν της πολιτείας προς τον νέο πρόεδρο της ΕΠΟ και σήμερα είναι να τροποποιηθεί το καταστατικό, να «ξεχάσει» η ΕΠΟ το ποδοσφαιρικό στοίχημα και να λήξει ομαλά η δικαστική διελκυνστίδα για το θέμα μεταξύ ΟΠΑΠ και ΕΠΟ. «Να αρθεί το εμπάργκο» ζητούν οι μεν, «όχι πρώτα εσείς να κάνετε τροποποίηση» ανταπαντούν οι δε.
Μέρος της ίδιας διαμάχης, με διεθνή μάλιστα αντίκτυπο, αποτελούν και οι προσφυγές γνωστών ξένων εταιρειών στοιχηματισμού ενάντια στο κρατικό μονοπώλιο του ΟΠΑΠ, οι οποίες αναμένουν την οριστική απόφαση του ΣτΕ και των Ευρωπαϊκών Δικαστηρίων για το θέμα, καραδοκώντας στην γωνία για να καρπωθούν μέρος των υπερκερδών. Την ίδια στιγμή και η ελληνική κυβέρνηση επιμένει στην πονηρή τακτική, όποτε την συμφέρει να θεωρεί τον ΟΠΑΠ δημόσιο οργανισμό μέσω του οποίου αντλεί κεφάλαια προς πολιτική εκμετάλλευση κι όποτε δεν την συμφέρει τον θεωρεί ιδιωτική εταιρεία, η οποία μπορεί να κλείνει συμφωνίες χωρίς δημόσιο (ούτε καν κοινοβουλευτικό) έλεγχο με οικονομικούς, χρηματοπιστωτικούς, κατασκευαστικούς και άλλους κύκλους, που εν τέλει συντηρούν και στηρίζουν το σημερινό πολιτικό σύστημα.
  Είναι όμως τέτοια η διαπλοκή εγχώριων και ξένων αδιαφανών συμφερόντων γύρω από τον αθλητικό τζόγο παγκοσμίως, είναι πια τόσο δεμένος ο ιστός των επισήμων αλλά και αφανών εταιρειών που εμπλέκονται από το Χονγκ Κονγκ μέχρι την Κύπρο, τις ΗΠΑ και την λεωφόρο Κηφισού, ώστε φαίνεται πλέον καθαρά, πως μέσω του αθλητικού και δη του ποδοσφαιρικού στοιχήματος επιχειρείται η μεταφορά και παραχώρηση ενός μεγάλου μέρους του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος της χώρας για έλεγχο και κερδοσκοπία από διεθνή εξωθεσμικά κέντρα και συμφέροντα. Αυτό είναι το κρίσιμο ζήτημα και όχι αν η βίδα του συστήματος λέγεται πρόεδρος Γκαγκάτσης ή Πιλάβιος, ή εάν ο αρχιδιαιτητής λέγεται Ψυχομάνης και συστηματικά φαλτσοσφυρίζει.  

 Τζούλιος Συναδινός

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε <span>%d</span> bloggers: