ΠΡΟΛΗΨΗ ΥΓΕΙΑΣ ΣΤΟΝ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟ


Να φοβόμαστε την άθληση;

15/03/2009

Το πρόβλημα των αιφνιδίων θανάτων αθλητών συγκινεί τα ΜΜΕ κάθε φορά που ένας γνωστός αθλητής αφήνει την τελευταία του πνοή στο χορτάρι ή το παρκέ του γηπέδου. Τότε γίνονται εκτενείς αναφορές στον επιβλαβή ρόλο της εντατικοποίησης της προπόνησης και στην καταστρεπτική χρήση απαγορευμένων ουσιών. Καταγγέλλεται το κυνήγι του κέρδους μέσα από τα μετάλλια και η ζωή συνεχίζεται μέχρι τα επόμενα περιστατικά. Όμως το πρόβλημα είναι πιο σύνθετο…
Οι περιπτώσεις αιφνιδίων θανάτων αθλητών, που αποδίδονται σε χρήση ντόπινγκ, αυξάνονται, όπως άλλωστε αυξήθηκαν, σύμφωνα με στοιχεία που παρουσιάστηκαν στο 2ο Πανελλήνιο Αθλητιατρικό Συνέδριο (ΑΘΛΕΤΙΑ) από τον δρ Ξενοφώντα Ρούσση, κατά 30% και οι αιφνίδιοι θάνατοι αθλητών που οφείλονται σε «κρυφά» προβλήματα. Ενώ το 2007 οι καταγεγραμμένοι θάνατοι στους αγωνιστικούς χώρους ήταν 12 και το 2008 έφτασαν τους 19, τις τελευταίες μέρες υπήρξαν τρία θύματα: η Πολωνέζα πρωταθλήτρια σφυροβολίας και Ολυμπιονίκης του Σίδνεϊ Καμίλα Σκολιμόβσκα, ο διεθνής Γερμανός χαντμπολίστας Σεμπάστιαν Φάιστ και ο πρώην ποδοσφαιριστής του Διαγόρα Ρόδου Έντι Ουμ, που στα 32 του χρόνια «έφυγε» από ηπατίτιδα.
Το 2005 σε διεθνές συνέδριο καρδιολογίας, ο καθηγητής αθλητιατρικής του ΑΠΘ, καρδιολόγος Αστέριος Δεληγιάννης, συνοψίζοντας τις διεθνείς μελέτες, υπολόγιζε ότι ο αιφνίδιος θάνατος αθλητών είναι πιο συχνός στους άνδρες παρά στις γυναίκες, απαντάται κυρίως σε αθλήματα όπως το ποδόσφαιρο, το μπάσκετ και το τένις, ενώ οι θάνατοι νεαρών αθλητών παγκοσμίως είναι 1-2 ανά 100 χιλιάδες αθλητές τον χρόνο.
cardiac-2
Όμως πέρα από τους πρωταθλητές, που υποτίθεται ότι έχουν ιατρική παρακολούθηση, τι γίνεται με τους χιλιάδες νέους που αθλούνται στα σωματεία της χώρας, που γυμνάζονται στα προαύλια των σχολείων, ή ακόμα και με κάθε εργαζόμενο που επισκέπτεται ένα γυμναστήριο της γειτονιάς ή κάνει ποδήλατο στο πάρκο; Τι πρέπει να γίνει ώστε να μην θρηνούμε νέα παιδιά;
Από τις μελέτες σε όλο τον κόσμο και τα τελευταία χρόνια από επιστημονικούς κύκλους και στην Ελλάδα (π.χ. Εργασίες Καρδιολογικής Κλινικής Πανεπιστημίου Αθήνας, του ΑΠΘ κ.ά.), έχει αποδειχθεί ότι τουλάχιστον το 70% των αιφνιδίων θανάτων οφείλεται σε καρδιακά αίτια, στο 48% αυτών των περιπτώσεων προϋπήρχαν συμπτώματα, ενώ στο 22% υπήρχε ιστορικό αιφνιδίου θανάτου στην οικογένεια. Από το σύνολο των περιστατικών, που μελετήθηκαν από ομάδα επιστημόνων (Καρβούνη, Αναστασάκης, Σπηλιοπούλου, Γιαννόπουλος κ.ά.) το 30% των περιπτώσεων αναφέρεται η ενασχόληση των θυμάτων με τον αθλητισμό, ενώ το 35% των περιστατικών συνέβη κατά τη διάρκεια της άσκησης ή κάποιας έντονης δραστηριότητας.
Η συχνότερη αιτία καρδιακού θανάτου αθλητών είναι η υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια, με λιγότερο συχνά αίτια τις συγγενείς ανωμαλίες των στεφανιαίων αρτηριών, την μυοκαρδίτιδα και άλλες καρδιακές βλάβες. Στα εργαστήρια του Πανεπιστημίου του Harvard, έχει διαγνωσθεί ο μηχανισμός που προκαλεί «δραματική» αύξηση της καρδιακής μάζας, ως αντίδραση του οργανισμού να προσαρμοσθεί στις μεγάλες εντάσεις και την υψηλή αρτηριακή πίεση, μια αύξηση που σε αθλήματα όπως το ποδόσφαιρο φτάνει στο 8-12%, ενώ ακολουθούν τα αερόβια αθλήματα (δρόμοι αντοχής, ποδηλασία, κολύμβηση κ.λπ.)
Σήμερα, πολλές από τις καρδιολογικές μετρήσεις που διεξάγουν τα ερευνητικά κέντρα, δίνουν τη δυνατότητα «ασκησιολόγιου» για τους μη αθλητές, για ασθενείς και υγιείς, που πρέπει να αποφεύγουν κάποιο είδος έντονων ασκήσεων, αλλά και μεθόδους πρόληψης για τους ίδιους τους αθλητές.
Να φοβόμαστε λοιπόν, εμείς οι γονείς, την άθληση των παιδιών; Κάθε άλλο! Αποδεδειγμένα η σωστή, συστηματική, οργανωμένη αθλητική δραστηριότητα, που ξεκινά από τις κατάλληλες μικρές ηλικίες, διατηρεί κι επιμηκύνει την ζωή του ανθρώπου σε ένα επιθυμητό επίπεδο υγείας μέχρι τα βαθύτερα γεράματα. Όμως, ο προληπτικός καρδιολογικός έλεγχος για κάθε παιδί που μπαίνει στον αθλητισμό είναι απαραίτητος και αποτρέπει πολλά προβλήματα.
Τι να φοβόμαστε; Τις πολιτικές εκείνων των κυβερνήσεων που εδώ και χρόνια κοροϊδεύουν, δεν παίρνουν κανένα μέτρο για την δημιουργία ενιαίου, κοινωνικού συστήματος φυσικής αγωγής και δίνουν τα πάντα για τον επαγγελματικό αθλητισμό.
Ο ΣΥΝ έχει καταθέσει συγκεκριμένες προτάσεις για το θέμα:
* Ανάδειξη του προβλήματος σε όλο του το εύρος και ουσιαστικά μέτρα για όλο το αθλητικό οικοδόμημα κι όχι μόνο για τους αθλητές υψηλών επιδόσεων.
* Ριζικές αλλαγές στην ανάπτυξη της φυσικής αγωγής στην εκπαίδευση. Ιδιαίτερη έμφαση στην πρόληψη της υγείας των συστηματικά αθλούμενων.
* Αυστηρή τήρηση της κάρτας υγείας των αθλητών, η οποία πρέπει να συνοδεύει υποχρεωτικά το δελτίο αθλητικής ιδιότητας, παράλληλα με  τη θέσπιση του υποχρεωτικού καρδιαγγειακού ελέγχου.
* Ενεργοποίηση ελεγκτικών μηχανισμών για την εφαρμογή των κανονισμών που αφορούν στην έκδοση και ανανέωση των δελτίων αθλητικής ιδιότητας. Να θεσπισθούν αυστηρές κυρώσεις, που να αποτρέπουν την έκδοση δελτίου χωρίς, ή με τυπική ιατρική εξέταση, αλλά και τα φαινόμενα πλαστογραφών.
* Μέτρα που θα ενισχύσουν τους αθλητικούς συλλόγους, ώστε κι αυτοί να παροτρύνουν τον έλεγχο.
* Επιβάλλεται η δυνατότητα αυτών των συστηματικών ελέγχων δωρεάν στα δημόσια νοσοκομεία και δημοτικά ιατρεία.
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s