Μετάβαση στο περιεχόμενο

Η Ν.Δ. κατέρρεε και ο Σουφλιάς πέρναγε φωτογραφικές τροπολογίες


Λίγο πριν την προκήρυξη των εκλογών, ο πρώην υπουργός ΠΕΧΩΔΕ Γ. Σουφλιάς υπέγραψε άρον-άρον υπουργική απόφαση (31252/09,- ΦΕΚ 396 της 13-8-2009) σε σχέση με τις ποσοστώσεις εμπορικών και άλλων χρήσεων στους αθλητικούς χώρους, τροποποιώντας τον Κτιριοδομικό Κανονισμό.

Θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι πρόκειται για μια φωτογραφική διάταξη που αφορά αποκλειστικά τα έργα στον Βοτανικό και την προσπάθεια της απελθούσας κυβέρνησης να κάνει όσες ρυθμίσεις μπορούσε πριν την αποχώρησή της. Διαβάζοντας όμως το κείμενο αντιλαμβάνεται κανείς ότι η υπουργική απόφαση μπορεί να βρει εφαρμογή σε κάθε γήπεδο, σε κάθε πόλη ή γειτονιά της, ανοίγοντας τον δρόμο για την πλήρη εμπορευματοποίηση των αθλητικών χώρων. Μπορεί να υλοποιηθεί στην Νέα Σμύρνη, στη Νέα Φιλαδέλφεια, στη Λάρισα, στην Τούμπα της Θεσσαλονίκης, στο Ηράκλειο της Κρήτης κι όπου αλλού υπάρχει σχεδιασμός ή σκέψεις για δημιουργία νέων γηπέδων.
Η υπουργική απόφαση έχει ως εξής: «Συγκεκριμένα στους χώρους αθλητικών συγκεντρώσεων οι αμιγώς αθλητικές δραστηριότητες πρέπει να καταλαμβάνουν τουλάχιστον το ποσοστό 65% των εγκαταστάσεων. Στο υπόλοιπο ποσοστό μπορεί να περιλαμβάνονται σύνοδες χρήσεις των αθλητικών δραστηριοτήτων με τους αντίστοιχους κλειστούς διαδρόμους (π.χ. χώροι ΜΜΕ, αναψυχής και εστίασης της αθλητικής ομάδας, χώροι εκπαίδευσης, αθλητικοί ξενώνες, παιδότοπος, εκθεσιακοί χώροι κ.λπ.), καθώς και εμπορικές δραστηριότητες με τους αντίστοιχους κλειστούς διαδρόμους (π.χ. cafe, εστιατόρια, μαγειρεία, μπουτίκ αθλητικών ειδών, εμπορικά καταστήματα, συνεδριακό κέντρο, πολυκινηματογράφος, χώροι ψυχαγωγίας και αναψυχής κ.λπ.). Τόσο οι σύνοδες χρήσεις όσο και οι εμπορικές δραστηριότητες δεν μπορούν να υπερβαίνουν το ήμισυ του υπολοίπου αυτού ποσοστού».
Από τον φίλο της στήλης Αδαμάντιο Διαμαντόπουλο, Αρχιτέκτονα Μηχανικό – Διευθυντή της Τεχνικής Υπηρεσίας του Δήμου Ν. Σμύρνης και μέλος της Γραμματείας του Συνασπισμού Ν. Σμύρνης λάβαμε το παρακάτω, ιδιαίτερα κατατοπιστικό σημείωμα:
«Με την υπουργική απόφαση Σουφλιά συμπεριλήφθηκαν στους αθλητικούς χώρους της χώρας εκτός των συνοδών χρήσεων (χώροι ΜΜΕ, εστίασης, ξενώνες, χώροι εκπαίδευσης, παιδότοποι, εκθεσιακοί χώροι κ.λπ.) και εμπορικές χρήσεις, όπως cafe, εστιατόρια, εμπορικά καταστήματα, συνεδριακοί χώροι πολυκινηματογράφοι, χώροι ψυχαγωγίας κ.ά. Για κάθε χρήση (σύνοδες και εμπορικές) προβλέπεται ποσοστό από 17,5% της επιφανείας των εγκαταστάσεων.
Η παραπάνω υπουργική απόφαση δημιουργεί ερωτηματικά και πολύ σοβαρά θέματα σχετικά με τη δόμηση και το περιβάλλον.
Ορισμένες από τις σύνοδες χρήσεις, αλλά κυρίως οι εμπορικές αλλάζουν στην πράξη επί το επαχθέστερο, πολεοδομικά και περιβαλλοντικά, πολλά από τα σημερινά δεδομένα των οικιστικών συγκροτημάτων της χώρας ιδιαίτερα σε πόλεις και προάστια μεγάλων πόλεων με εγκεκριμένα Γενικά Πολεοδομικά Σχέδια. Ενώ δηλαδή στα ΓΠΣ οι αθλητικοί χώροι θεωρούνται κοινωνικός εξοπλισμός πόλης, με την προσθήκη της υπουργικής απόφασης που ορίζει χρήσεις υποστηρικτικές μιας αθλητικής επιχειρηματικής δραστηριότητας, δίνεται σε αυτούς η δυνατότητα να εξελιχθούν σε μικρές ιδιωτικές πόλεις μέσα στους πολεοδομικούς ιστούς. Ιδιαίτερα σε περιπτώσεις γηπέδων Ποδοσφαιρικών Ανωνύμων Εταιρειών μεγάλης έκτασης τινάζεται στον αέρα κάθε έννοια δημοσίου και κοινωνικά ελεγχόμενου πολεοδομικού σχεδιασμού.
Ορισμένες από τις σύνοδες χρήσεις, για παράδειγμα αυτές της εκπαίδευσης και οι παιδότοποι, εκπέμπουν στρεβλό κοινωνικό προσανατολισμό και πρόσμιξη στην πράξη ασύμβατων δραστηριοτήτων. Στην υπουργική απόφαση έντεχνα δεν διευκρινίζεται εάν οι χώροι «εκπαίδευσης» αφορούν τις ανάγκες της ομάδας ή τη δυνατότητα δημιουργίας άλλου τύπου ιδιωτικών εκπαιδευτικών υποδομών.
Η προσθήκη εμπορικών χρήσεων, αποτελεί προκλητική προσπάθεια ενίσχυσης του εμπορευματικού χαρακτήρα του αθλητισμού και την πλήρη υποταγή των πολιτών (θεατών και αθλητών) στο μοντέλο του άκρατου καταναλωτισμού, όπως διαμορφώθηκε την τελευταία εικοσαετία.
Επί της ουσίας, η φαινομενικά απλοϊκή προσθήκη της υπουργικής απόφασης στο άρθρο του Κτιριοδομικού Κανονισμού δεν κάνει καμιά διάκριση πολεοδομικών συνθηκών ανάλογα με τον τόπο και την έκταση της όποιας αθλητικής εγκατάστασης.
Ειδικότερα:
Δεν διευκρινίζεται τι θεωρείται επιφάνεια της αθλητικής εγκατάστασης, μόνο τα δομούμενα κτίσματα (κερκίδες κ.λπ.) ή περιλαμβάνεται και η αδόμητη υπαίθρια αγωνιστική επιφάνεια (αγωνιστικός χώρος γκαζόν, περιμετρικός στίβος και διάδρομοι ταρτάν)
Δεν λαμβάνεται υπʼ όψη ούτε ο συντελεστής δόμησης της περιοχής που βρίσκεται η αθλητική εγκατάσταση, ούτε οι πολεοδομικές, κυκλοφοριακές και γενικά περιβαλλοντικές συνθήκες της περιοχής αυτής
Αγνοείται προκλητικά, σε συνάρτηση με την κλιμάκωση του 17,5% συν 17,%% των συνοδών και εμπορικών χρήσεων, το απόλυτο μέγεθος της οικοπεδικής έκτασης της αθλητικής εγκατάστασης. Προφανώς είναι εντελώς διαφορετική κατάσταση: τα 1000 τετρ. μέτρα κερκίδων στις παρυφές μιας κωμόπολης, με μια αίθουσα 175 τετρ. μέτρων και αποδυτήρια – cafe εντευκτήριο, σε σχέση με σύνοδες και εμπορικές χρήσεις χιλιάδων τετραγωνικών μέτρων, σε οικόπεδο έκτασης μόλις 20 – 40 στρεμμάτων στο πυκνοδομημένο τμήμα ενός προαστίου πόλης.»
Οι παραπάνω σκέψεις εμπεριέχονται και στους δικούς μας προβληματισμούς και προφανώς εντάσσονται στον κατάλογο των επίδικων θεμάτων και διεκδικήσεων των πολιτών που αφορούν στην ποιότητα ζωής στις πόλεις και το μοντέλο αθλητισμού το οποίο προκρίνουμε.

Τζούλιος Συναδινός

http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=508217

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε <span>%d</span> bloggers: