Μετάβαση στο περιεχόμενο

ΠΣΑΤ: Επίκαιρη ημερίδα για τη βία στον αθλητισμό


Μια πολύ επίκαιρη ημερίδα «Για τη βία στον αθλητισμό και σύγχρονους τρόπους αντιμετώπισής της» διοργάνωσε ο ΠΣΑΤ, λίγα μόνο εικοσιτετράωρα μετά τα γεγονότα στο «Γ. Καραϊσκάκης» κι ενώ το ελληνικό ποδόσφαιρο «τρίζει» από τις υποθέσεις των «στημένων» αγώνων.

Οι αθλητικοί δημοσιογράφοι, αυτοί που πρέπει να κοινωνούν το πρόβλημα της αθλητικής βίας και οφείλουν να παίξουν παιδαγωγικό ρόλο στην κατεύθυνση του κατευνασμού των οπαδικών παθών, αγνόησαν -προκλητικά – την εκδήλωση. Την επόμενη ημέρα, ενώ οι αθλητικές σελίδες έβριθαν πληροφοριών για τις κινήσεις και τις έριδες των ιδιοκτητών των ΠΑΕ, δεν υπήρχε λέξη για την ημερίδα. Φαίνεται ότι ενώ πολλοί αθλητικοί δημοσιογράφοι μπορούν να συμβάλλουν στη λύση του προβλήματος, εξίσου πολλοί είναι αυτοί που δεν έχουν τις ίδιες ευαισθησίες, ενώ κάποιοι άλλοι εμφανώς αποτελούν μέρος του προβλήματος.

Στο δια ταύτα της ημερίδας, από τους κυβερνητικούς εκπροσώπους επαναλήφθηκαν τα ίδια ευχολόγια: τόσο ο υφυπουργός Δημ. Τάξης Σπ. Βούγιας όσο και ο γγΑ Παν. Μπιτσαξής υπεραμύνθηκαν των επιλογών της απαγόρευσης οργανωμένων μετακινήσεων των οπαδών και των περικοπών των επιχορηγήσεων στις ΠΑΕ μέχρι οι ποδοσφαιρικές αρχές να λάβουν μέτρα. Ο εκπρόσωπος του ΟΠΑΠ ανησυχώντας για την απαξίωση του «προϊόντος» ζήτησε να μη μεταδίδονται οι εικόνες βίας, χωρίς φυσικά να διευκρινίσει εάν αυτό αφορά και τις εμπρηστικές δηλώσεις των παραγόντων των ΠΑΕ. Από την άλλη πλευρά οι θεσμικοί εκπρόσωποι του ποδοσφαίρου, ΕΠΟ – Σούπερ Λίγκ κ.λπ., προσπάθησαν να πετάξουν το μπαλάκι των ευθυνών σε όλους τους υπόλοιπους, ενώ δεν απέφυγαν τις αλληλοκατηγορίες.

Όποιος λοιπόν παρακολούθησε την ημερίδα, έμεινε με την εντύπωση ότι αφού για τη βία στον αθλητισμό «φταίει ο τύπος», «φταίει η παιδεία», «φταίει η κοινωνία», «φταίνε όλοι», τελικά δεν φταίει κανείς…

Αντίθετα, ο καθηγητής εγκληματολογίας Γιάννης Πανούσης δήλωσε ότι για την αθλητική βία δεν ευθυνόμαστε όλοι, τονίζοντας ότι ο αθλητισμός βρίσκεται σφηνωμένος ανάμεσα στην πολιτική και τον πολιτισμό και επισημαίνοντας: «η εργαλειοποίηση της βίας στον αθλητισμό γίνεται με σκοπό την πολιτική εκμετάλλευση, τις οικονομικές επενδύσεις και άλλου τύπου διαπλοκές». Διέκρινε τις συνθήκες ανομίας, τις διακρίσεις και τον κοινωνικό αποκλεισμό στον αθλητισμό, αναρωτώμενος εάν «μπορείς να έχεις ένα άλλο αθλητισμό σε αυτή την κοινωνία».

Από την ημερίδα μπορούν να βγουν και χρήσιμα συμπεράσματα: με πρόσχημα την κοινωνική αναστάτωση που έχει προκαλέσει η επίθεση ενάντια στους εργαζόμενους και ο άδικος χαμός των εργαζόμενων της Marfin, κυβερνητικοί και αθλητικοί παράγοντες προσπαθούν όχι μόνο να αυτοαθωωθούν, αλλά να αθωώσουν συνολικά τις πολιτικο-οικονομικές διαπλοκές στον αθλητισμό. Επαναφέρουν λοιπόν το ερώτημα εάν οι αιτίες της βίας στον αθλητισμό είναι ενδογενείς ή εισαγόμενες.

Γι’ αυτό στην ημερίδα δεν έγινε καμιά αναφορά στο αθλητικό μοντέλο της χώρας: εάν το αντιδημοκρατικό αθλητικό μοντέλο που δημιουργήθηκε από τη μεταπολίτευση μέχρι σήμερα, με τα κλειστά κλαμπ και τους αποκλεισμούς, ικανοποίησε την ανάγκη συμμετοχής των φιλάθλων στις ομάδες ή αντίθετα τους αποξένωσε διαμορφώνοντας τις σημερινές συνθήκες. Εάν επίσης το συνολικό πλαίσιο λειτουργίας του επαγγελματικού ποδοσφαίρου, με την αναξιοπιστία, την ατιμωρησία, την αδιαφάνεια και κυρίως τους σκληρότατους όρους οικονομικού ανταγωνισμού και εμπορευματοποίησης, είναι από μόνο του πηγή ανισοτήτων και βίας.

Καμιά αναφορά επίσης, δεν έγινε για τα αυτονομημένα οικονομικά συμφέροντα αρκετών συνδέσμων οπαδών και για τις «εξουσίες» που έχουν διαμορφωθεί, χάρη στη διακίνηση εισιτηρίων από αυτούς, ενώ όλοι περιορίστηκαν σε μια ανούσια αντιπαράθεση για την απαγόρευση ή όχι των οργανωμένων μετακινήσεων.

Στις πολλαπλές αναφορές για την αναποτελεσματικότητα των καμερών στα γήπεδα και των ηλεκτρονικών εισιτηρίων, κανείς δεν τόλμησε να αναδείξει το γεγονός ότι το «πακέτο της ασφάλειας», πέραν της «δικαιωματικής» πλευράς, εμπεριέχει και μια σοβαρή οικονομική διάσταση παρόμοια με αυτή του C4I: πως και σε ποιους ανατέθηκε το έργο, με ποιο κόστος και ποιανού επιβάρυνση;

Τέλος, ανάμεσα στην κυβέρνηση και τους θεσμικούς φορείς του αθλητισμού πολύς λόγος για αυτοκάθαρση με μετάθεση ευθυνών ο ένας στον άλλο, αλλά καμιά κουβέντα και κανένα μέτρο για τα δικαιώματα των φιλάθλων και τον σεβασμό προς αυτούς…

ΤΖΟΥΛΙΟΣ ΣΥΝΑΔΙΝΟΣ

http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=543062

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: