Μετάβαση στο περιεχόμενο

Ειδικοί λογαριασμοί και στεγανά


«Ειδικοί» λογαριασμοί και πολιτικο-οικονομικά στεγανά

 

Γενικοί γραμματείς υπουργείων, μεγαλοεκδότες και μικρομύκητες που χρόνια τώρα το έπαιζαν «καθαρά χέρια» και κατήγοροι άλλων δημόσιων προσώπων και απλών πολιτών, ελεγκτές δημόσιων υπηρεσιών, βουλευτές και δικηγόροι, μια σύγχρονη κάστα γραφειοκρατών και σφετεριστών του δημόσιου πλούτου, που όμοια της δεν υπήρχε ούτε στη τσαρική Ρωσία του περασμένου αιώνα, όλοι αυτοί εδώ και καιρό έχουν έρθει στο φως της δημοσιότητας με αφορμή το σαλτάρισμα στο κενό ενός εξ αυτών.

 

Προς τι λοιπόν αυτός ο ροζ σαματάς σε μαύρο φόντο αν όχι για κάποιο πολύ σημαντικό πολιτικό και ταυτόχρονα οικονομικό διακύβευμα; Και η υποκρισία έχει τα όριά της. Αν εξαιρέσουμε το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, όπου τα ποσά από τις εξοπλιστικές προμήθειες είναι τεράστια και κάποια θέματα δεν φτάνουν ούτε στη Βουλή, αν επίσης εξαιρέσουμε το Υπουργείο Εξωτερικών για παρόμοιους λόγους, ίσως το τρίτο τη τάξει υπουργείο «πυλώνας» στήριξης των κυβερνητικών επιλογών από τη μεταπολίτευση ως σήμερα είναι το Υπουργείο Πολιτισμού. Οι παλιότεροι θα θυμούνται ότι ακόμα κι επί οικουμενικής κυβέρνησης πριν από είκοσι χρόνια, είχε γίνει ιδιαίτερος ντόρος για το συγκεκριμένο υπουργείο. Καθώς επίσης και μετέπειτα, στο σχηματισμό κυβερνήσεων επί ΠΑΣΟΚ, δίνονταν ιδιαίτερη μάχη για τον συγκεκριμένο υπουργικό θώκο. Για μια θέση ενός υπουργείου, το οποίο ναι μεν δεν έχει υψηλότερο προϋπολογισμό από άλλα, πλην όμως εμπλέκεται άμεσα με πολύ και  ανεξέλεγκτο χρήμα, που ακούει στο όνομα κέρδη από τον αθλητικό τζόγο. Παλιότερα λεγόταν ΠΡΟΠΟ, αργότερα μπήκε στη ζωή μας ως ΠΡΟΤΟ, ΤΖΟΚΕΡ, σήμερα ως ΠΑΜΕ ΣΤΟΙΧΗΜΑ και ταυτόχρονα συνδέθηκε με την ανάπτυξη συγκεκριμένων τεχνολογιών, που αποτελούν αντικείμενο ενός πολύ συγκεκριμένου ομίλου εταιρειών, με προσβάσεις σε θέματα τηλεπικοινωνιών, αμυντικών συστημάτων, μέσων μαζικής ενημέρωσης και φυσικά ποδοσφαίρου.

Το πέρασμα του μεγαλύτερου μέρους των εσόδων του ΟΠΑΠ από τη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού απευθείας στο Υπουργείο Οικονομικών, η είσοδος του ΟΠΑΠ στο χρηματιστήριο και η σταδιακή ιδιωτικοποίησή του με πρωτοβουλία του ΠΑΣΟΚ, περιέπλεξε ακόμα περισσότερο τη κατάσταση, ώστε να βλέπουμε σήμερα το εξής παράδοξο φαινόμενο: το ελληνικό δημόσιο διατηρεί το δικαίωμα διορισμού της διοίκησης μιας κερδοφόρου εταιρείας την οποία ελέγχει κατά 46%, η οποία όμως δεν θεωρεί ότι είναι δημόσια, άρα δεν απολογείται στην Ελληνική Βουλή και αρνείται να δώσει τα στοιχεία που της ζητούνται για τις συμβάσεις ή τις αναθέσεις έργων.  Αρνήθηκε για παράδειγμα να δώσει στοιχεία σε ερώτηση του Γ. Δραγασάκη, για την ανάθεση του έργου με τα τερματικά στην Intralot (…μόλις λίγους μήνες πριν τις περασμένες βουλευτικές εκλογές), μετά την παραίτηση των μελών της αρμόδιας επιτροπής που διενεργούσε τον σχετικό διαγωνισμό, ο οποίος φυσικά ακυρώθηκε. Για αυτή την ανάθεση η κυβέρνηση θα κληθεί να απαντήσει πλέον στο Ευρωκοινοβούλιο έπειτα από ερώτηση του Δ. Παπαδημούλη και ίσως περάσει από το διεστραμμένο μας νου κάποια μακρινή σχέση με τον λεγόμενο πόλεμο των εκδοτών.

Το παζλ της διαπλοκής συμπληρώνεται από το 30% των εσόδων του ΟΠΑΠ που παραμένουν στην αρμοδιότητα του Υπ. Πολιτισμού και συγκεκριμένα της Γενικής Γραμματείας Αθλητισμού, από τα οποία τροφοδοτείται και ο «ειδικός» λογαριασμός. Αυτός ο λογαριασμός των 80 εκατ. Ευρώ το χρόνο, τον οποίο διαχειριζόταν ο Ζαχόπουλος, όχι κατά το δοκούν, αλλά κατά τις πολιτικές προσταγές των συμφερόντων του κυβερνητικού κόμματος.

Από αυτόν το λογαριασμό, δίνονται όλες οι «έκτακτες» επιχορηγήσεις σε αθλητικά σωματεία, πολιτιστικούς συλλόγους, ενορίες, συλλόγους γονέων, άλλους φορείς, που γίνονται αντικείμενο πολιτικής εκμετάλλευσης και εκδούλευσης. Γιατί συχνά η «έκτακτη» επιχορήγηση συνδέεται με παραχώρηση της αντιπροσώπευσης του συλλόγου στη γενική συνέλευση μιας ομοσπονδίας και το δικαίωμα ψήφου. Συνδέεται επίσης με ένα σύστημα εξαθλίωσης της αξιοπρέπειας προσωπικοτήτων των πολιτών, που άλλοι εξαναγκάζονται να ζητιανεύουν στήριξη της πολιτείας για μια συλλογική και κοινωνική δραστηριότητα που ασκούν και άλλοι επάνω σε αυτή την επιχορήγηση χτίζουν το δικό τους πελατειακό και παραγοντικό τσαντίρι, στο δήμο, στο σύλλογο, στη γειτονιά. Έτσι έχουμε διαμορφωμένο μπροστά μας ολόκληρο το σύστημα που εκλέγει κι εναλλάσσει τα δυο κόμματα στην εξουσία.

       Είναι γεγονός ότι μόνο ο Συνασπισμός και κατόπιν ο ΣΥΡΙΖΑ έχουν θέσει με τόσο έντονο τρόπο το θέμα στη Βουλή, με επανειλημμένες ερωτήσεις. Μόνιμο θέμα η μη καταβολή των τακτικών επιχορηγήσεων κι αντιθέτως η καταβολή των έκτακτων με κομματικά κριτήρια σε συνθήκες αδιαφάνειας. Ιδιαίτερη αξία έχει να θυμηθούμε την ερώτηση του Γιάννη Δραγασάκη τον Σεπτέμβριο του 2004, όταν αποκαλύφθηκε ότι από αυτόν ακριβώς το λογαριασμό 234372/1 του Υπουργείου Πολιτισμού, το ΠΑΣΟΚ είχε τροφοδοτήσει τον προπονητή Χρ. Τζέκο μέσω του σωματείου «Αίας». Και τότε και σήμερα, αίτημα παραμένει να χυθεί άπλετο φως στις δοσοληψίες του ειδικού λογαριασμού, να καταργηθεί και να ενταχθούν οι αναγκαίες συναλλαγές στον κρατικό προϋπολογισμό. Αυτό θα αδυνάτιζε τους μηχανισμούς της ασυδοσίας των κυβερνητικών παρασίτων και των «εθνικών» προμηθευτών.

Όμως πρέπει να κατανοήσουμε απολύτως το βάρος που έχει ο ειδικός λογαριασμός στη διατήρηση του πολιτικού συστήματος του δικομματισμού: είναι ένα από τα εργαλεία ελέγχου ίσως του σημαντικότερου κομματιού της κοινωνικής ζωής κι επιβολής επάνω σε ολόκληρο τον κοινωνικό ιστό. Για αυτό χρειάζεται ανάληψη σοβαρών πολιτικών πρωτοβουλιών. Πρέπει να χτυπηθούν τα στεγανά κι ας πηδάνε από τα μπαλκόνια.

 

Τζούλιος Συναδινός

 

aristeroextrem@yahoo.gr

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: