Δημήτρης Στρατούλης: Τα μνημόνια δεν άφησαν τίποτε όρθιο και στον αθλητισμό.


ΣΤΡΑΤΟΥΛΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ

Ομιλία Δημήτρη Στρατούλη

Βουλευτή Β’ Αθήνας

Στην επίκαιρη επερώτηση του ΣΥΡΙΖΑ για τον αθλητισμό

 Τα μνημόνια δεν άφησαν τίποτε όρθιο και στον αθλητισμό.

 ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΣΤΡΑΤΟΥΛΗΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, εμείς στο ΣΥΡΙΖΑ γνωρίζουμε -και το λέμε- ότι το μνημόνιο λειτούργησε -και λειτουργεί- σαν ένας μεγάλος οδοστρωτήρας για την κατεδάφιση όχι μόνο μισθών, όχι μόνο συντάξεων, όχι μόνο λαϊκών εισοδημάτων και για το ξεπούλημα δημόσιων φορέων, αλλά σαν οδοστρωτήρας κατεδάφισης των κοινωνικών πολιτικών.

Εκτός, όμως, από την υγεία, την παιδεία, την κοινωνική προστασία, βασικός τομέας κοινωνικής πολιτικής είναι και ο τομέας του αθλητισμού. Διότι εμείς σαν τέτοιο τον βλέπουμε, σαν κοινωνικό αγαθό, στο οποίο πρέπει να έχουν πρόσβαση όλοι οι πολίτες και όχι ως εμπόρευμα, όπως τον βλέπουν όσα ιδιωτικά συμφέροντα τον λυμαίνονται, αλλά και οι μνημονιακές κυβερνήσεις μέχρι σήμερα.

Τα μνημόνια συρρικνώνουν το χώρο του αθλητισμού με τέσσερις τρόπους:

Ο πρώτος τρόπος είναι η μείωση της χρηματοδότησης. Γνωρίζουμε καλά ότι η κρατική χρηματοδότηση διοχετευόταν σε τρεις τομείς του αθλητισμού. Πρώτον, στα αθλητικά σωματεία, δεύτερον, στη δημόσια παιδεία για τους γυμναστές, για το μάθημα της γυμναστικής και τους εκπαιδευτικούς και τρίτον, διοχετευόταν -και διοχετεύεται- στην Τοπική Αυτοδιοίκηση για το πρόγραμμα μαζικού αθλητισμού, το λεγόμενο «Πρόγραμμα αθλητισμού για όλους».

Δυστυχώς, στα τέσσερα χρόνια των μνημονίων είχαμε μια οικονομική καταστροφή όσον αφορά τα ποσά της κρατικής επιχορήγησης στον αθλητισμό. Στα ερασιτεχνικά σωματεία ήταν 187,4 εκατομμύρια ευρώ το 2009, πριν μπούμε στα μνημόνια, ενώ φέτος, το 2014, στον προϋπολογισμό που εγκρίθηκε από τη Βουλή, έφτασε τα 60 εκατομμύρια ευρώ. Δηλαδή, είναι περίπου τρεις φορές κάτω από ότι ήταν πριν από τέσσερα χρόνια.

Τα κρατικά κονδύλια στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, για να κάνει προγράμματα μαζικού αθλητισμού, έχουν περικοπεί κατά 40% έως 60%, ανάλογα με τον Καλλικρατικό δήμο.

Επίσης, έχουμε το εξής ακραίο φαινόμενο πολιτικής αναλγησίας: Συγκεκριμένα, στα ΑΜΕΑ, δηλαδή στα άτομα με αναπηρία, έχουμε μια δραστική περικοπή των κρατικών κονδυλίων για τον αθλητισμό που φτάνει μέχρι το 70%, παρά το ότι έχουμε πολύ σημαντικές αθλητικές διακρίσεις σε διεθνείς αγώνες από άτομα με αναπηρία και παρά το ότι, όπως είπε και ο Εισηγητής μας, ο Γιώργος ο Πάντζας, αλλά και άλλοι ομιλητές, το να μην δίνεις χρήματα για τον αθλητισμό των ΑΜΕΑ και για την συντήρηση των αθλητικών εγκαταστάσεων, βάζει σε κίνδυνο και την υγεία τους και την ίδια τους τη ζωή, λόγω ιδιαιτερότητας που έχουν.

Άρα, ο πρώτος τρόπος είναι αυτός. Ο δεύτερος τρόπος αφορά στο ιδιοκτησιακό καθεστώς στο οποίο είναι οι αθλητικές υποδομές. Βλέπουμε μια προσπάθεια ξεπουλήματος, ιδιωτικοποίησης βασικών αθλητικών υποδομών και χώρων. Και ότι απομένει και δεν περνάει στον ιδιωτικό τομέα απαξιώνεται, συρρικνώνεται. Ότι πάει στην τοπική αυτοδιοίκηση δεν συνοδεύεται από τους απαραίτητους πόρους για να μπορέσει να τα στηρίξει η τοπική αυτοδιοίκηση.

Εκτός από τις αθλητικές υποδομές που ιδιωτικοποιούνται, έχουμε και οργανισμούς που έπαιζαν σημαντικό ρόλο στον αθλητισμό, όπως για παράδειγμα ο ΟΠΑΠ ή ο ΟΔΙΕ. Δεν έπαιζαν απλά σημαντικό ρόλο. Έπαιζαν πάρα πολύ σημαντικό ρόλο γιατί χρηματοδοτούσαν τον αθλητισμό, κυρίως τον ερασιτεχνικό, τα σωματεία, τις ενώσεις και τις ομοσπονδίες. Μόνο ο ΟΠΑΠ από το 2009 μέχρι 2013 που ιδιωτικοποιήθηκε είχε δώσει επιχορηγήσεις για αθλητισμό 145 εκατομμύρια ευρώ. Τώρα όμως ο ΟΠΑΠ έχει περάσει σε ιδιωτικά συμφέροντα και όσοι τον αγόρασαν φυσικά δεν θα δώσουν επιχορηγήσεις στο μαζικό αθλητισμό για την ψυχή της μητέρας και του πατέρα τους. Κυρίως θέλουν να κερδίσουν απ’ αυτόν τον πρώην κρατικό στοιχηματικό οργανισμό.

Ο τρίτος τρόπος αφορά τις διοικητικές κρατικές και αθλητικές δομές που κατά κάποιο τρόπο διοικούν τον αθλητισμό. Η Γενική Γραμματεία Αθλητισμού έχει γίνει γυρολόγος υπηρεσία.  Μια την πάτε από το ένα Υπουργείο, την άλλην την πάτε από το άλλο Υπουργείο. Δεν ξέρουμε ακόμα που θα κατακαθίσει.

Επίσης, είδαμε μαζικές συγχωνεύσεις και καταργήσεις αθλητικών οργανισμών είτε είναι νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου, είτε ιδιωτικού, ΟΑΚΑ, ΣΕΦ, Καυτατζόγλειο Στάδιο. Βλέπουμε ένα σχέδιο ενοποίησης πενήντα τεσσάρων αθλητικών ομοσπονδιών λες και είναι ΔΕΚΟ ή δημόσιες υπηρεσίες και όχι φορείς εθελοντικής συμμετοχής σ’ αυτές τις αθλητικές δραστηριότητες. Βλέπουμε, επίσης, ότι τα δεκαεπτά εθνικά αθλητικά κέντρα μεταβιβάστηκαν στην τοπική αυτοδιοίκηση χωρίς η ίδια να το ζητήσει και χωρίς να της δοθούν πόροι και αρμοδιότητες να τα συντηρήσει.

Ο τέταρτος και τελευταίος τρόπος με τον οποίο λειτουργεί ισοπεδωτικά το Μνημόνιο είναι οι εργασιακές σχέσεις στον τομέα του αθλητισμού. Μιλάμε για ζούγκλα, κύριε Πρόεδρε και κύριε Υπουργέ. Αφενός έχουμε διαθεσιμότητες οι οποίες έγιναν είτε στους οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης στους τομείς που κάλυπταν το πρόγραμμα του μαζικού αθλητισμού, είτε είχαμε διαθεσιμότητες στο Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού. Ειδικά τώρα με το σχέδιο να επανεξεταστούν όλες οι συμβάσεις αορίστου χρόνου οι οποίες είχαν τακτοποιηθεί με το Προεδρικό Διάταγμα 164/2004, ενδέχεται και εκεί να έχουμε απώλεια προσωπικού. Βεβαίως είναι και οι εκπαιδευτικοί, δηλαδή οι γυμναστές, οι οποίοι έφυγαν με διαθεσιμότητα από τη δημόσια εκπαίδευση. Άρα, ένα που αδυνατίζει είναι αυτό.

Το δεύτερο είναι οι αξιολογήσεις που θα γίνονται πια στους υπαλλήλους των δημόσιων αθλητικών οργανισμών που, σύμφωνα με το νομοσχέδιο που κουβεντιάζεται αυτές τις ημέρες στην Βουλή, το 15% ντε και καλά θα βγαίνει άχρηστο και θα μπορεί να απολυθεί.

Βεβαίως είναι και η ελαστικότητα των εργασιακών σχέσεων και το γεγονός ότι παραμένουν απλήρωτοι εργαζόμενοι «μανάδων» αθλητικών σωματείων. «Μανάδες» είναι τα ερασιτεχνικά σωματεία των μεγάλων ΠΑΕ. Έχω υπόψη μου ότι στα ερασιτεχνικά τμήματα, στον ερασιτεχνικό σύλλογο, στις «μάνες» δηλαδή των τεσσάρων μεγαλύτερων και ιστορικών ΠΑΕ, Ποδοσφαιρικές Ανώνυμες Εταιρείες, έχουμε εργαζόμενους που έχουν να πληρωθούν δέκα μήνες, όταν στις ΠΑΕ ρέει το χρήμα άφθονο για μεγάλες μεταγραφές. Είναι μάλιστα προκλητικό για τον ελληνικό λαό σε μια περίοδο που πεινάει.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ιωάννης Τραγάκης): Ολοκληρώστε.

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΣΤΡΑΤΟΥΛΗΣ: Ολοκληρώνω.

Νομίζω ότι είναι πολύ σημαντικό αυτό που ανέφερε ο Νίκος Βούτσης για την παρέμβαση του οικονομικού και πολιτικού κατεστημένου μέσα στο χώρο του αθλητισμού. Είναι αυτό το αμαρτωλό τετράγωνο που πρέπει να σπάσει. Από τη μια είναι το πολιτικό σύστημα που λειτουργεί πελατειακά με τα αθλητικά σωματεία, είναι οι ιδιοκτήτες των ΠΑΕ, είναι οι υπόλοιπες ιδιωτικές εταιρείες που έχουν να κάνουν και με στοιχηματισμό και με παραγωγή αθλητικού υλικού ή είναι χορηγοί και τα αθλητικά μέσα μαζικής ενημέρωσης.

Επίσης, έχουμε και το λεγόμενο αυτοδιοίκητο σε ορισμένες ομοσπονδίες. Δεν διέπονται από την ελληνική και ευρωπαϊκή νομοθεσία αλλά από την νομοθεσία των διεθνών οργανισμών με αποτέλεσμα να στήνουν παράγκες, αδιαφανή πράγματα κ.λπ.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ιωάννης Τραγάκης): Ευχαριστούμε.

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΣΤΡΑΤΟΥΛΗΣ: Κύριε Πρόεδρε, τέλειωσα μ’ αυτό.

Εμείς θα επιδιώξουμε να σταματήσουμε την καταστροφή του ελληνικού αθλητισμού. Θα προχωρήσουμε, αν αύριο είμαστε κυβέρνηση, σε ριζική του ανασυγκρότηση, αναδιάρθρωση και μεταρρύθμιση για να μπορούν να αθλούνται δωρεάν όλοι οι Έλληνες και οι Ελληνίδες, οι νέοι και οι νέες και με εργασιακές σχέσεις των εργαζομένων στους αθλητικούς φορείς, που θα σέβονται την εργατική νομοθεσία και την κοινωνική ασφάλιση.

Ευχαριστώ πολύ.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s